Natuurlijk is Mario Robbe al lang geen nieuwkomer meer in de internationale dartswereld. Maar toch gaat 2007 voor de Tilburger in de boeken als het jaar van zijn grote doorbraak. Hij sleepte dat jaar op het enige echte officiële wereldkampioenschap drie medailles (goud bij de koppels, zilver in het teamklassement en brons in het enkelspel) in de wacht, won zijn eerste grote internationale toernooi (de Glencarn International Classic in Ierland) én hij wist zich relatief eenvoudig te plaatsen voor The Lakeside. Zo eenvoudig zelfs, dat de Brabander als veertiende geplaatst is voor dat prestigieuze evenement.
Vorig jaar verloor Mr. Man in Frimley Green nog roemloos van Ted Hankey. The Count uit Engeland stuurde de Nederlander setloos terug naar huis: 0-3. “Dat was geen goede wedstrijd van mijn kant”, blikt Robbe nuchter terug op zijn Lakeside-debuut. Inmiddels weet hij wel waar het fout ging. “Mijn vriendin en mijn kinderen zouden naar me komen kijken. Hartstikke leuk, maar ze hadden onderweg nogal wat vertraging. Daar was ik heel erg mee bezig. Je wilt ze natuurlijk toch graag even spreken voordat je moet spelen. Pas toen ik het podium op kwam lopen, kwamen ze de zaal in. Mijn concentratie was daardoor niet optimaal, mijn voorbereiding op de wedstrijd ook niet. Of ze dit jaar weer komen? Nee, ze blijven thuis, haha!”
Zonder familie in de zaal zal Robbe het in de eerste ronde moeten opnemen tegen land- en reisgenoot Remco van Eijden. “Een loting met twee gezichten”, volgens Robbe. “Aan de ene kant moet ik zeggen dat ik het slechter had kunnen treffen. Zo eerlijk moet ik zijn, vind ik. Aan de andere kant is het niet fijn om tegen een jongen als Remco te spelen, omdat ik hem zó ontzettend goed ken. We reizen met elkaar heel Europa door, bezoeken ongeveer dezelfde buitenlandse toernooien. Maar hoe bot het ook klinkt: als we maandag tegen elkaar spelen, daar in Frimley Green, dan is hij voor eventjes mijn vijand. Ik wil hem het liefst met 3-0 van het bord knikkeren. Verliezen zou ik echt heel erg vinden.”
In de tweede ronde treft Robbe de Schot Mike Veitch of de als derde geplaatste Engelsman Scott Waites. Tot zijn grote verbazing overigens, want zelf dacht de darter dat hij het zou moeten opnemen tegen Martin Adams (of, heel misschien, Phill Nixon) in de tweede partij van het toernooi. Verkeerd gekeken op het schema, dus. “Meen je dat nou, dat ik tegen Veitch of Waites speel? Dat is wel een enorme meevaller, zeg! In Ierland won ik onlangs nog met 7-3 van Mike Veitch. Dat zijn toch spelers die ik liever tegenover me heb dan Martin Adams, die altijd wel een gemiddelde van ongeveer 33 per dart produceert. Of ik dat ook kan? Jawel, dat heb ik al vaker bewezen. De laatste paar wedstrijden die ik op podia speelde, had ik een gemiddelde van 30 á 32 per dart.”
Robbe, die sinds afgelopen najaar samen met Edwin Max het professionele dartsteam Bengi vormt, legt de lat in 2008 hoog voor zichzelf. Hij wil zich opnieuw gaan plaatsen voor The Lakeside. “En dan wel zo snel mogelijk. Verder wil ik me plaatsen voor alle andere televisietoernooien waarvoor ik me kán plaatsen en zou ik graag weer goed willen presteren op de NDB Ranking.”
Maar eerst moet de 34-jarige ruitenwasser van beroep zich richten op The Lakeside. Vanmorgen is hij, samen met zijn teamgenoot Edwin Max, vertrokken naar Engeland. Zijn doel? Ach, zo ver mogelijk zien te komen. Daar begint het mee. “Jelle Klaasen liet een paar jaar geleden zien dat je lang niet altijd een hoog gemiddelde nodig hebt om ver te komen”, weet Robbe, die tegenwoordig niet meer 40, maar 32 uur per week werkt als ruitenwasser en zo meer tijd heeft voor darts. Wint hij The Lakeside, dan kan hij zich helemaal op zijn sport gaan richten. “Mocht het gebeuren dat ik dat toernooi win, dan ga ik een jaar lang niet meer de ladder op. Dan stop ik direct met werken.”
Foto: © Voeldum.nl
Terug
