PDC - Geef Phil Taylor uit Stoke-on-Trent drie dartpijlen, een dartsbord en een doel voor ogen en de kans is groot dat de Engelsman toeslaat. Zo heeft de 47-jarige Engelsman de afgelopen drie jaar geregeerd in de Premier League of Darts; de League die hij persé wilde winnen. Elk jaar opnieuw. Of de competitie nu werd gesponsord door 888.com of Holsten, het resultaat was hetzelfde: Taylor stond aan het einde van de (lange) rit met de beker en de cheque in zijn handen.

Leuk voor Taylor natuurlijk. Knap hoor, drie Premier Leagues op rij domineren en winnen. Fijn voor zijn fans ook. Die kunnen dan weer zeggen hoe goed The Power wel niet is. En terecht. Want op de Engelsman staat in veel gevallen geen maat. Maar toch is het ook jammer. Een reeks van zo’n vijftien donderdagavonden dient als opbouw naar een geweldige climax; de finaledag. Maar juist op die dag maakt Taylor korte metten met iedere darter die het tegen hem opneemt. Zo kan het dus, dat je met z’n allen toeleeft naar een avond die uiteindelijk rondweg tegenvalt. Het is mooi om Taylor te zien spelen, absoluut, maar het was nóg mooier geweest als hij ook maar een klein beetje tegenstand had gekregen in de finales van de Premier League.

Terug naar 2005. De eerste editie van de Premier League of Darts kende een waardeloze ontknoping. Phil Taylor had in de finale geen enkele tegenstand te dulden van zijn landgenoot Colin Lloyd (foto). En dat terwijl de ontmoeting Taylor-Lloyd de droomfinale was. Taylor eindigde met overmacht als eerste in de reguliere eindstand (elf zeges en één gelijkspel) en Lloyd was ‘best of the rest’. In de finale maakte Taylor het verschil tussen hem en Lloyd nog maar eens duidelijk: 16-4 was de verpletterende score.

Wie denkt dat er een jaar later wel darters waren die wat hadden in te brengen tegen het fenomeen uit Stoke-on-Trent, heeft het mis. Opnieuw won Taylor elf van zijn twaalf groepswedstrijden, waardoor hij als eerste eindigde en dus weer eens de favorietenrol in zijn schoenen kreeg geschoven. Tijdens de finaleavond werd duidelijk dat Taylor daarmee prima kan omgaan. In de halve finale stuurde hij Lloyd naar huis met liefst 11-3 en in de eindstrijd gaf hij een gratis dartsclinic aan Roland Scholten: 16-6.

Ook seizoen drie van de Premier League werd door Taylor gedomineerd. Deze keer sloot hij elf van de veertien groepsduels winnend af. Drie keer werd hij op een gelijkspel gehouden in de poulefase van de competitie. Good old Dennis Priestley kon in de halve finale vorig jaar ook niet voorkomen dat Taylor zich gemakkelijk plaatste voor de eindstrijd: 11-6. Terry Jenkins was in de finale al helemaal geen partij voor de PDC-ster. Hij had, net zoals in 2006, aan 22 legs genoeg om de finale te beslissen: 16-6. De Premier League kan eigenlijk net zo goed Phil Taylor’s League genoemd worden.
Foto's: © Jeroen Kemp